Op het eerste gezicht lijkt dit werk maar uit een paar tinten te bestaan, maar als je langer kijkt, zie je dat er vele subtiele kleurschakeringen zijn in wit, grijs, oker en olijfgroen. Het werk is opgebouwd uit vele lagen over elkaar, waardoor er veel textuur in zit.
De samengebalde kleuren aan de rechterkant van het doek wekken de suggestie dat ze een soort portaal naar een andere dimensie vormen. Het werk wekt de suggestie van allerlei dingen die ontspruiten, nieuw leven, vandaar de term Primavera, wat Italiaans is voor 'lente'.